27 december 2006

Det strålar en stjärna . . .


Bij mijn nieuwe fiets kreeg ik twee pakjes sterretjes ... en dat ik sterretjes heb gebrand, is héél lang geleden!

Van het eerste pakje heb ik op eerste kerstdag genoten. Ik was na al die tijd gewoon vergeten hoe mooi ze zijn :-)

19 december 2006

Slowing down?

De afgelopen weken brachten op allerlei fronten een langzamer tempo in mijn leven: eerst mijn zenuwen van slag, toen ik helemaal van slag door de medicijnen, en toen dus mijn fiets gestolen.

Alsof ik het daardoor nog niet op voldoende punten het rustig aan moest doen, was vervolgens mijn adsl-verbinding bijna een week de lucht uit vanwege een kapotte livebox. Gelukkig had ik nog wel de mogelijkheid om via de telefoonlijn van een andere provider in te bellen (yes!), maar snel was die zeker niet en de contacten met de helpdesk over de livebox waren ook niet dusdanig dat ik dacht, wat word ik hier lekker rustig van, maar dat terzijde.

Toen begaf ook de rem van mijn reservebrikkie het ... Toegegeven, het is een oude fiets, eigenlijk puur een noodoplossing, dus dat hij het überhaupt deed was op zich al een klein wonder, maar in combinatie met alle andere dingen vraag ik me toch af of de grotere boodschap nu is dat ik het nóg rustiger aan moet doen, me alleen maar op loopsnelheid moet voortbewegen zeg maar, of dat ik lekker door moet karren, want er valt gewoon niet te stoppen ...


Hoe het ook zij, het was in ieder geval aanleiding om linea recta naar de fietsenwinkel te gaan voor een nieuwe fiets. Het enige dat erop ontbreekt is het mandje dat de fietsenmaker me heeft gegeven. Of liever gezegd, dat hij me heeft beloofd. De fiets moet nl. nog wel even van de fabriek komen en rijklaar gemaakt worden ...

12 december 2006

Zo heb je niets, en zo heb je iets …

Het begon met een knobbeltje in mijn nek. Ik was niet bezorgd; het voelde als een lymfeklier die vuil afvoerde. Dat heb ik eerder gehad en dat ging na verloop van (lange) tijd vanzelf weer weg.

Maar toen voelde ik er nog een. En nog een derde. Bovendien deed het boven mijn linkeroor zeer. Ik besloot een afspraak te maken met de dokter. Ik kon niet meteen terecht en dat bleek maar goed ook. De pijn verergerde en af en toe waren de scheuten zo heftig dat het me deed denken aan een verdwaald stukje zilverpapier dat tegen je amalgaamvullingen komt. Op de ochtend van de afspraak was de pijn in mijn hoofd zo erg dat ik zelfs blij was dat ik naar de dokter mocht.

De dokter constateerde dat ik last had van zenuwpijn. Dat hield geen verband met de knobbels, en die zouden inderdaad vanzelf weer overgaan. De pijn die ik voelde, kon wel bestreden worden en hij schreef me een pilletje voor dat ik drie keer per dag moest innemen.

Bij de apotheek bleek het om een antidepressivum te gaan, amitriptyline. Wat er met je gebeurt als je dit slikt terwijl je depressief bent, weet ik niet, want dat was ik dus absoluut niet, maar ik werd van die pillen suf en ongeconcentreerd, en ontwikkelde ook de lastige gewoonte om voor de tv, op de bank, achter de pc domweg in slaap te sukkelen. Mijn stoelgang veranderde, mijn mond werd droog en ik kreeg ook een vieze smaak in mijn mond. Het meest onwezenlijke was nog wel dat ik het gevoel had alsof de werkelijkheid zich op een meter afstand van me bevond, m.a.w. alsof ik er geen deel van uitmaakte.

De pijn werd wel minder, maar was niet over. Na een week was de dokter het met mee eens dat de werking kleiner was dan de bijverschijnselen, en ik stapte over op 'gewone' paracetamol. De bijwerkingen van de amitriptyline hielden echter niet meteen op. Een paar dagen later was ik nog steeds zo duf dat ik toen ik ergens naartoe ging, ik mijn fiets wel vastzette aan een fietsenrek, maar niet de sleutel uit het slot meenam, waardoor de fiets een makkelijke prooi werd en dus ook werd meegenomen.

Wellicht nog altijd onder invloed van de pillen, nam ik dat redelijk laconiek op hoewel het een goede, relatief jonge fiets was, en ik bovendien had gemerkt dat fietsen me juist zo goed deed.

Ik vraag me af wat deze ervaring me brengt, afgezien van de kosten van een nieuwe fiets ... Allereerst natuurlijk een ruime week veel lichamelijke en geestelijke rust. Op zich niet slecht, maar dat had ik graag anders gedaan, want ik heb nu niet het gevoel dat ik met hernieuwde energie aan de slag kan, integendeel. Maar mogelijk ligt daar een les :-)

Daarnaast – en dat vind ik dan toch wel een 'parel in deze pijn' – ben ik me er maar weer eens van bewust geworden hoe rijk ik ben met mensen die me op allerlei manieren hun steun geven. En dat is wel heel mooi.

14 november 2006

Nog meer beweging!

Kijk, dit is nou het resultaat van het soort bewegen dat mijn voorkeur heeft :-) Ook afgelopen weekend, overigens!


De scherpte ligt op een van de pootjes, niet helemaal logisch, maar gezien het feit dat ik zeer acrobatische toeren moest uithalen om dit plaatje te kunnen schieten, is hij zo gek nog niet.


Hiervoor waren fysieke inspanningen van een heel ander kaliber vereist. Genomen met ca. 1/2 seconde, uit de hand. Niet gestoken scherp dus, maar het was dan ook al behoorlijk donker toen ik deze langs de kant van de weg, vanuit de auto, zag. Even verderop gekeerd, er weer langs gereden, nog een keer gekeerd en toen in het gras geparkeerd.

Omdat ik liever zelf het diafragma instel - de sluitertijd gaat dan vanzelf wel - gebruik ik de voorkeuzestanden van mijn toestel bijna nooit. Daarbij kan ik namelijk niets zelf instellen en moet ik maar slaafs de camera volgen. Op de sluitertijd let ik eigenlijk alleen als ik met een telelens fotografeer ...

Maar goed, omdat het zo donker was, had ik wel de flits uitgeklapt. Maar van die flits bij handmatige instellingen snap ik niet zoveel; de sluitertijd wordt er namelijk amper anders van. En dus is die in het donker lang ... Dat moet ik toch nog eens uitzoeken, want bij de voorkeuzestand voor 'bloemetje' kan het toestel bij dezelfde lichtomstandigheden met flitser rustig een 60ste seconde gebruiken, met hetzelfde diafragma. Ra ra ...

13 november 2006

Beweging

Ik ben typisch zo iemand die gewend is zittend werk te doen. Op zich is daar natuurlijk niets mis mee, maar het lichaam vraagt toch wel om wat afwisseling, al was het maar om opkomende verstijving tegen gaan.

Nou die beweging heb ik nu duidelijk gehad!

Allereerst is er natuurlijk mijn nieuwe wekelijkse activiteit, pilates. Ik ben nu vier keer geweest en het zet alle spieren duidelijk aan het werk! Hoewel ik bewegen als doel op zich over het algemeen maar matig interessant vind - ik beweeg liever als ik een ander doel heb, foto's maken of zo - valt me dit tot nu toe reuze mee. Maar het vraagt dan ook best wat aandacht om de verschillende oefeningen vanuit een juiste houding te doen. Vervolgens is ook goed voelbaar welke spieren allemaal in actie moeten komen.

Mijn andere activiteit dit weekend was compost scheppen: eerst moest die compost de kruiwagen in en vervolgens werd die op het land verspreid. Bewegingen die zeker niet binnen mijn reguliere dagelijkse activiteiten vallen. Tijdens het scheppen en kruien ging alles als een zonnetje ...

Maar nu merk ik goed dat er aan de achterkant van mijn bovenarmen spieren zitten en in mijn onderarm heb ik zelfs een spier overbelast ... waarschijnlijk was ik er zozeer op gefocust mijn rug te ontzien dat ik geen aandacht voor de rest had en heb ik toch iets té enthousiast staan scheppen :-)

Hoe dan ook, het was heerlijk om in de buitenlucht bezig te zijn. En ik heb mijn wekelijkse portie intensieve beweging ook weer gehad!

05 november 2006

Smullen!

Een heerlijk toetje: rijstepap met gekaramelliseerde appeltjes ... mmmmmmm ... bijna té mooi om op te eten. De bedoeling was eigenlijk om ook de fraaie overgang tussen pap en appeltjes te laten zien, maar dat is niet helemaal gelukt.

04 november 2006

Komt dat zien!

Zojuist in Losdorp geweest, in Restaurant Eemshaven, waar we een heerlijk wildmenu hebben gegeten, én, belangrijker nog, hebben genoten van de natuurfotografie van het Waddengebied en Scandinavië van Wim J.C. van der Heijden.

Foto's om even bij stil te staan en stil van te worden.

28 oktober 2006

In het herfstzonnetje

Nadenkertje

"I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel."
Een variant van deze zin kwam ik ergens op een website tegen - ik weet niet meer waar, maar ik vond hem wel mooi om over na te denken, en ik wilde weten waar die vandaan kwam.

Het duurde even voordat ik de 'juiste' formulering had gevonden, maar even googlen op "learned that people will forget what you said" leverde toen al snel 33.800 hits op. (Yahoo vond er 'slechts' 21.000.)

Het lijkt erop dat het een quote is van Maya Angelou. Misschien komt het doordat ik deze quote aanvankelijk iets anders geformuleerd tegenkwam, maar mijn grote vraag is nu: mag ik ervan uitgaan dat dit inderdaad iets is wat ze heeft gezegd?

Het aantal sites dat deze zin kent is op z'n zachtst gezegd groot. Het mag duidelijk zijn dat ik die niet allemaal heb bekeken. Een deel van de sites die ik wel heb bezocht, geeft echter geen bronvermelding. Op andere sites staat dat Maya Angelou het heeft gezegd tijdens een uitzending van Oprah, ter gelegenheid van een verjaardag, maar daar zijn die sites ook niet helemaal eensluidend over.

Ik moet denken aan wat Amy Tan in een van haar boeken schrijft (de titel is me even ontschoten): dat websites elkaar als bron gebruiken, en eveneens fouten overnemen. Ze schrijft ook op haar eigen website over de zo ontstane mythen en legenden over haarzelf.

Ik heb geen website met de quote gevonden die ik zonder meer vertrouwde als bron. Lastig, hoor.

19 oktober 2006

Contemplatie


Terugkijkend
zie ik hoe het was,
grote lijnen,
kleine voorvallen.

Ik weet niet
wat nog komen gaat.
Ik weet wel
wat ik nog wil

voordat de lucht oranje kleurt,
de aarde onder mij
vervaagt,
en het leven
een andere vorm aanneemt.

17 oktober 2006

Stilte

Den som vill lyssna
hör alla dina ord men
även din tystnad
Wie wil luisteren hoort al je woorden, maar ook je stilte.
Hier
gevonden.

10 oktober 2006

Een doosje chocola

Soms zijn er van die periodes dat ik word platgebeld door bedrijven die me advertenties, goedkope stroom en ik weet niet wat nog meer willen verkopen. Soms hebben ze namen die verdacht veel lijken op iets anders, zodat ik niet altijd precies weet wie ik aan de lijn heb. Maar ik heb geleerd door te vragen ... Standaard roep ik vrijwel altijd 'Geen belangstelling', ongeacht hun aanbod.

Maar er zijn uitzonderingen. Een proefabonnement op de Grasduinen dat een goede vriendin met bonnetjes bij elkaar had gespaard, beviel eigenlijk wel. Al was het maar om de plaatjes ... dus toen zij belden om me een jaarabonnement te verkopen, dacht ik, ach waarom niet, leuk cadeautje voor mezelf.

En gisteren viel de eerste op de mat. Laat die nou onder andere over kraanvogels en Horborgasjön gaan ...

05 oktober 2006

Dromen ...

De herfst is nu echt begonnen. Ik heb het druk en tussendoor is het heerlijk even weg te dromen ...

Een tijdje terug was ik bij een diapresentatie van de vereniging Nederland-Noorwegen over mooie plekken in Zweden.

Zoals Hornborgasjön, dat op zo'n 20 km van Skövde ligt. Hier kun je kraanvogels zien. In heel grote getale! In het voorjaar wel - hou je vast - 10.000! Vanaf eind maart tot medio april is this the place to be! In september zijn ze er weer, en op 3 oktober dit jaar zijn er ook nog 7800 geteld. Oh my! Ik had dus afgelopen weekend op pad gemoeten ... :-)

Een andere mooie plek is Tåkern (bij Mjölby). Althans, volgens de fotograaf, maar ook de website is veelbelovend. Op 16 september staat er
För grågås blev det en toppnotering "All time high" med 15 100. Det blev också mycket höga antal för många andra arter, som t ex trana 3000, bläsand 3512, snatterand 507, stjärtand 176, brunand 6585 och sothöna 8800.

Ook lang niet onaardig ... ik zou er zo wel naartoe willen, maar vrees dat het daar nu ook nat en winderig is.

11 september 2006

Nazomergenot

Terwijl de paddenstoelen overal al weer volop te zien zijn, laten de bloemen zich ook niet onbetuigd. K's bloemen, wel te verstaan :-)

03 september 2006

Goed jaar!


Volgens de weerman van het journaal wordt het een goed paddenstoelenjaar. Eerst hitte in juli en vervolgens nattigheid in augustus, daar tieren paddenstoelen kennelijk welig bij!

18 augustus 2006

Mijn vlakke land ...







Ik zou haast zeggen: 'Een kloddertje hier ... een kloddertje daar ...' :-)

... en voor je het weet valt de nacht.

15 augustus 2006

Op stap

Op stap met de kleine man. Hij wil Tante E een boom laten zien die over het water ligt. Tante E is uiteraard nieuwsgierig naar die speciale boom, dus hobbelt ze braaf achter hem aan. En inderdaad, er groeit een boom over het water. Een prachtige, grote levende boom.

Als je over de boom klimt, kom je op een eilandje. Daar kun je in nog weer een andere boom klimmen. 'Leuk hè, Tante E!' roept de kleine man vanaf een duizelingwekkende hoogte.


Vervolgens genieten we alle twee bij het zien van de paddenstoelen ... De eerste dit jaar.

11 augustus 2006

Verscholen in het groen


Net was het nest even leeg, maar nu komt een van beide duiven weer aangevlogen. Ze wandelt door het nest, draait zich eens om, loopt nog wat heen en weer, en gaat uiteindelijk zitten ...

Het nest is zo goed verstopt, dat de buurman me moest vertellen dat het er zat, zelf had ik het niet eens in de gaten.

02 augustus 2006

Inspiratie

Een van de leukste musea waar ik ooit ben geweest is the National Gallery of Art in Washington DC, en dan met name de West Building.

Allereerst hebben ze een mooie collectie klassieke schilderijen. Kunst die inspireert, om het zo maar te zeggen. Daarnaast is het museum gratis toegankelijk, dus je hoeft niet alles in één keer te bekijken, wat ik ook heel prettig vind – ook al woon ik natuurlijk iets te ver weg om er vaak naartoe te kunnen gaan :-)

De eerste keer dat ik er was stonden er in diverse zalen mensen schilderijen na te schilderen. Het was een rustige dag en de – naar ik vermoed – kunststudenten gingen op in hun werk. Misschien dat het in andere musea ook voorkomt, maar ik zag het daar voor het eerst en hoewel kunst kopiëren me als creatieve daad helemaal niet leuk lijkt, had ik meteen iets van ‘dat wil ik ook’.

De tweede keer dat ik er was, was vlak na 11 september. Had ik de keer daarvoor nog rustig mijn pakkelarie het museum mee in mogen nemen – wat elders nog wel eens tot hevige discussies kon leiden – nu wilden ze toch dat ik mijn tas afgaf. De meneer bij de tasbalie stond er echter op dat ik mijn fototoestel mee het museum innam. Dan kon ik tenminste de schilderijen fotograferen ... ik wist niet wat ik hoorde. Schilderijen fotograferen in een museum? Ja, hoor, dat mocht. Een van de suppoosten met wie ik later in gesprek raakte, vertelde me dat de schilderijen zelfs op een bepaalde manier waren gelakt waardoor ze niet beschadigd raakten van het flitslicht. Ik geloof dat hij vond dat ik alles maar moest fotograferen en gaf me en passent nog een halve rondleiding.

Kortom, niet alleen kunst die inspireert, maar ook een museum dat inspireert.

En hoe kom ik hier nu op? Vanochtend zag ik op de BBC een kinderprogramma over kunst. Het was waarschijnlijk een herhaling, want het ging onder andere over de Big Draw in het Victoria and Albert Museum in Londen vorig jaar, waarbij kinderen in het museum mochten tekenen. En dat deden ze, vol overgave.

O my! Wat heerlijk om zo op te gaan in je tekening ... dat wil ik ook! :-)

01 augustus 2006

Schoonheid


'Het zien van schoonheid in een bloem kan mensen, al is het maar even, openstellen voor de schoonheid die een wezenlijk onderdeel is van hun diepste wezen, hun ware natuur'

Eckart Tolle
Een nieuwe aarde

26 juli 2006

Even genieten

Tussen de bedrijven door even pauzeren op mijn balkonnetje. Vooral zo 's ochtends is het er goed uit te houden.

De buurvrouw hangt de was op. Met dit weer is wassen geen opgaaf. Gisteren mijn beddengoed gewassen, het even in de zon gehangen en 's avonds kon ik er weer op slapen. Met de zalige geur van buiten.

Ik heb dit jaar meer planten dan ooit. Niet alle hosta's hebben gebloeid, maar de Oost-Indische kers begint het nu aardig te doen en sinds deze week heeft een van de buiten overwinterde geraniums eindelijk knoppen.

De selderij is doorgeschoten maar heeft prachtige bloemen. De basicilum heeft het niet gered, maar ik heb nog wel wat peterselie. En de tomaten ... De tomaten hangen zwaar aan het plantje. Het is een wonder dat hij leeft, want na het weekendje Terschelling lag hij als een zielig hoopje verschrompeld op de grond. Veel water en een nieuw stokje erbij, en hij ging dapper verder.


Ik ben niet de enige die van mijn balkon geniet. Met de dag zitten er minder blaadjes aan de Oost-Indische kers en het nieuwe basilicumplantje dat ik vorige week heb gekocht, is kennelijk vannacht 'ontdekt'. Ook daar zijn de blaadjes nu flink van aangevroten. Tja, het is ook wel erg lekker ...

22 juli 2006

Op eigen vleugels

Gisteren naar Almere geweest - zoals altijd onderweg veel roofvogels gezien. Dat blijft toch genieten ...

Deze hoop ik ook een keer tegen te komen :-)

19 juli 2006

Vervlogen tijd

Een klein huisje, Falurood met witte kozijnen, ergens op het platteland in Roslagen. Er naast een grote houten schuur in dezelfde kleur rood. In de zomer pioenrozen, in de herfst laaghangende nevel en in de winter – hoe kan het ook anders – sneeuw.

Daar woonden ze, broer en zus, Hugo en Rosa, geboren in 1900 en 1905, tot het moment dat het niet meer ging, ergens eind jaren negentig.

Ze hadden geen elektriciteit, geen stromend water. In bepaalde opzichten zal het een zwaar leven zijn geweest. Maar ze hadden tijd - voor elkaar, voor de ander.

Documentaire van Sveriges Television uit 2002, te zien op Nederland 1

15 juli 2006

Van ruilen huilen?

Hans Christian Andersen schreef ooit Wat vader doet, is altijd goed. Ik vond het als kind maar een merkwaardig verhaal over een man die met een paard van huis ging en na heel wat keren ruilen met een zak rotte appels thuiskwam, waar zijn vrouw nota bene blij mee was.

In de Dagens Nyheter van 12 juni staat een moderne versie van het sprookje. Een man in Canada is begonnen met een rode paperclip en is nu - een jaar later - eigenaar van een huis ...

04 juli 2006

Boven de zee

Boven de Terschellinger duinen

Mijmering onderweg

Aan de overkant van het perron stopt een museumloper. Mensen stappen uit. Hollen. Bellen. Lopen op andere mensen af. Een vrouw buigt om een kind in een wandelwagen te begroeten.

Ik ben onderweg naar Terschelling en wacht tot mijn trein vertrekt. Hoewel ik in mijn ‘eigen’ stad ben, heb ik een vakantiegevoel. Misschien dat het komt door het warme weer, maar misschien ook dat het komt doordat ik stilsta bij wat ik zie.

Normaal gesproken ben ik altijd onderweg op de fiets – naar de winkel, naar een afspraak. Nu wacht ik bij de bus, wacht ik bij de trein. Ik heb alle tijd om rond te kijken, alsof ik op vakantie ben en met de ogen van een buitenstaander kijk.

Berenklauwen onderweg versterken het gevoel. Zeeën van berenklauwen – dat herinner ik me van Denemarken vroeger. Samen met stokrozen, kaasjeskruid en eindeloos veel frambozen. Oranjekleurige Fanta en gerookte forel. Knoflookverknettering. Witbrood met maanzaad en rode jam. De geur van gemaaid gras. Benen die aan de bekleding in de auto plakken. Sandalen met sokjes en houten kleppers. Heuvels in de weg die je in je maag voelt.

En zon. In de vakanties van mijn jeugd schijnt altijd de zon.

Dit is overigens Terschelling ... waar ik één keer eerder ben geweest, nl. toen ik 1 was, een van mijn eerste vakanties dus :-)

29 juni 2006

27 juni 2006

Vlieland



Niet alleen in het buitenland heb je grote vogels :-) Deze kwam ik tegen op Vlieland ... wouw!!! Gelukkig had ik mijn toestel in de aanslag, maar dan nog valt het lang niet mee ze goed in beeld te krijgen ...

12 juni 2006

Zomerbloemen


De bomen in het park zitten vol in het blad en de tijd dat ze frisgroen het voorjaar inluidden lijkt al weer bijna vergeten ...

Tijd voor fluitekruid, klaprozen, zuring, boterbloemen, madeliefjes. Omdat ik die niet dagelijks zie, lijkt ook de periode dat zij bloeien maar even te duren ...

03 juni 2006

Choose freedom

Ik was vergeten hoe groot mijn normale beeldscherm is ... wat een genot! Mijn compu-tje is dus weer terug en ik heb mezelf de afgelopen uren vermaakt met het updaten van de Windows-software en het installeren van mijn eigen programma's.

'Choose freedom' staat er op het bureaublad. Nou, dan zijn deze twee foto's toch wel toepasselijk :-)



02 juni 2006

Deckarmamman

Gisteravond even op en neer naar Amsterdam geweest voor een feestje van Ambo|Anthos, die vierden dat ze tien jaar literaire thrillers uitgeven.

De belangrijkste reden om te gaan was dat Camilla Läckberg er zou zijn, die ik graag een keer live wilde ontmoeten.

De avond begon met een podiumprogramma waarin diverse auteurs uit het fonds van A|A aan het woord kwamen. Daarna was er gelegenheid om te dansen - al heb ik dat niemand zien doen - en te kletsen.

Ik ben meteen op Camilla afgestapt toen het officiële programma over was, zodat ik haar niet zou 'missen' voordat ik weer weg moest. En het was een leuke ontmoeting! De muziek was erg luid, maar misschien ook dat ik een beetje doof ben, want hoe vaak ik niet gezegd heb 'vad sa du?' ...

De 2 schrijvers die Nicci French vormen waren er ook - ik heb me voorgenomen daar maar eens iets van te gaan lezen, niet alleen omdat hun boeken spannend schijnen te zijn, maar ik vind het ook wel interessant met een auteursduo.

Ik kreeg na afloop nog een cadeautas met een paar boeken - een erg leuke verrassing! Dit soort feestjes zou ik vaker moeten bezoeken :-)

Met de laatste trein terug en die had 20 minuten vertraging, dus opstaan vanochtend was niet zo makkelijk :-)